Shloka 26
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
किमत्र ब्रह्माण्यमृतं कि च वेद्यमनुत्तमम् । चिन्तयंस्तत्र चागत्य गन्धर्वो मामपृच्छत
kim atra brahmāṇy amṛtaṃ ki ca vedyam anuttamam | cintayaṃs tatra cāgatya gandharvo mām apṛcchata ||
ယာဇ္ဉဝလ္က്യက ပြောသည်— «ဤအကြောင်း၌ မသေမပျက် အမရသော ဗြဟ္မန် (Brahman) ဟူသည် အဘယ်နည်း။ ထို့ပြင် အမြင့်ဆုံးသော သိအပ်ရာ (vedya) ဟူသည် အဘယ်နည်း။ ဤမေးခွန်းတို့ကို ဆင်ခြင်နေစဉ် ဂန္ဓဗ္ဗတစ်ဦးသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၍ ကျွန်ုပ်ကို မေးမြန်းလေ၏။»
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse frames the central Upaniṣadic-style inquiry: identifying the deathless reality (Brahman) and the highest object of knowledge. It emphasizes reflective questioning as the doorway to liberation-oriented wisdom.
Yājñavalkya reports that a Gandharva, contemplating profound questions about the immortal Brahman and the supreme knowable, approaches and questions him—setting up a dialogue on ultimate knowledge.