Aśoka-śāstra: Nārada’s Instruction on the Cessation of Śoka
Grief
अरिष्टानि प्रवक्ष्यामि विहितानि मनीषिभि: । संवत्सरवियोगस्य सम्भवन्ति शरीरिण:
ariṣṭāni pravakṣyāmi vihitāni manīṣibhiḥ | saṃvatsaraviyogasya sambhavanti śarīriṇaḥ ||
ယခု ငါသည် ပညာရှိတို့က သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသော အမင်္ဂလာလက္ခဏာများ—သေခြင်းကို ညွှန်ပြသော နိမိတ်များ—ကို ပြောမည်။ ထိုနိမိတ်တို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာရှိသူအပေါ်၌ ကိုယ်မှ ခွာရမည့်အချိန် (သေခြင်း) မတိုင်မီ တစ်နှစ်သာ ကျန်သည့်အခါ ပေါ်ထွန်းလာတတ်သည်။
याज्ञवल्क्य उवाच
The verse frames death as a knowable transition marked by recognizable signs, emphasizing the role of wise tradition in preparing a person ethically and mentally for life’s impermanence.
Yājñavalkya begins a systematic exposition: he announces that he will list the established ominous indicators that appear when an embodied person has about one year remaining before death.