Shloka 5
Aśoka-śāstra: Nārada’s Instruction on the Cessation of Śoka
Grief
ग्रीवया तु मुनिश्रेष्ठ नरमाप्रोत्यनुत्तमम् । विश्वेदवान् मुखेनाथ दिश: श्रोत्रेण चाप्रुयात्
grīvayā tu muniśreṣṭha naram āprotya anuttamam | viśvedevān mukhenātha diśaḥ śrotreṇa cāpruyāt ||
ယာဇ္ဉဝလ္က്യက ပြောသည်— «အသက်ရှူသက်သည် လည်ပင်းမှ ထွက်ခွာလျှင် လူသည် ‘လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး’ အတုမရှိသော ပုရုသ၏ အနီးကပ်ကို ရောက်သည်။ ပါးစပ်မှ ထွက်ခွာလျှင် ဝိශ්ဝေဒေဝတို့ကို ရောက်သည်။ နားမှ ထွက်ခွာလျှင် အရပ်ဒిశများကို အုပ်စိုးသော နတ်မများကို ရောက်သည်»။
याज्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse links the ‘exit-route’ of the life-breath at death with distinct post-mortem destinations, presenting a karmic-cosmological map in which the manner of departure corresponds to specific divine realms or presences.
In a didactic discourse attributed to Yājñavalkya, the speaker instructs a revered sage about outcomes after death, specifying what divine association is attained when prāṇa departs via the neck, mouth, or ear.