Shloka 16
नारद–शुक संवादः (Nārada–Śuka Dialogue): Tyāga, Saṃyama, and Vyakta–Avyakta Viveka
एवं हि परिसंख्याय ततो ध्यायन्ति केवलम् । विरजस्कमलं नित्यमनन्तं शुद्धमव्रणम्
evaṁ hi parisaṅkhyāya tato dhyāyanti kevalam | virajaskamalaṁ nityam anantaṁ śuddham avraṇam ||
ထို့ကြောင့် ထိုသဘောတရားများကို သေချာစွာ ရေတွက်ခွဲခြမ်းသိမြင်ပြီးနောက်၊ သူတို့သည် အမြဲတည်ရှိသော အမှန်တရားတစ်ခုတည်းကိုသာ သမဓိဖြင့် တစ်ချက်တည်း စူးစိုက်တရားထိုင်ကြသည်—ဖုန်မှုန့်မကပ်သော ကြာပန်းကဲ့သို့—အဆုံးမရှိ၊ အလွန်သန့်စင်၍ အပြစ်အနာမရှိသော အရာတည်း။
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
After disciplined discernment (parisaṅkhyā), one should move to exclusive meditation on the infinite, ever-pure, blemishless Reality—symbolized by a lotus untouched by dust—indicating liberation-oriented practice grounded in clear understanding.
Yājñavalkya is instructing that once the seeker has properly examined and concluded the teaching, the next step is single-pointed contemplation of the stainless, eternal principle (Self/Brahman), rather than remaining only at the level of intellectual enumeration.