Shloka 2
सुवर्णष्ठीविनोपाख्यानम्
The Account of Suvarṇaṣṭhīvin
वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! तदनन्तर पाण्डुपुत्र राजा युधिष्ठिरने नारदजीसे कहा--'भगवन्! मैं सुवर्णष्ठीवीके जन्मका वृत्तान्त सुनना चाहता हूँ ।।
vaiśampāyana uvāca | janamejaya! tadanantaraṃ pāṇḍuputro rājā yudhiṣṭhiro nāradam uvāca— “bhagavan! ahaṃ suvarṇaṣṭhīvināṃ janma-vṛttāntaṃ śrotum icchāmi।” evam uktaḥ sa munir dharmarājena nāradaḥ ācaṣṭe yathā-vṛttaṃ suvarṇaṣṭhīvinaṃ prati |
ဝိုင်ရှမ္ပာယန (Vaiśampāyana) မိန့်ကြားသည်—“အို ဂျနမေဇယ (Janamejaya) ရေ၊ ထို့နောက် ပाण्डု၏ သားတော် မင်းကြီး ယုဓိဋ္ဌိရ (Yudhiṣṭhira) သည် နာရဒ (Nārada) ရှင်အား ‘အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်သည် သုဝဏ္ဏဋ္ဌီဝင် (Suvarṇaṣṭhīvin) ၏ မွေးဖွားလာပုံကို ကြားလိုပါသည်’ ဟု ပြော하였다။ ဓမ္မရာဇ (Dharmarāja) က ထိုသို့ဆိုသဖြင့် မုနိ နာရဒသည် သုဝဏ္ဏဋ္ဌီဝင်နှင့် ပတ်သက်သော ဖြစ်ရပ်မှန်ကို အစဉ်လိုက် စတင်ပြောကြား하였다။”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse models dharmic inquiry: a righteous king seeks instruction through attentive listening (śravaṇa) from a trustworthy sage, and the sage responds by narrating events “as they truly occurred” (yathā-vṛttam), emphasizing truthful transmission as an ethical duty.
Vaiśampāyana reports that Yudhiṣṭhira requests Nārada to tell the birth-account of Suvarṇaṣṭhīvin; Nārada, prompted by Dharmarāja, begins the narration in proper order.