Shloka 35
जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
विविक्तशीलाय विधिप्रियाय विवादहीनाय बहुश्रुताय । विजानते चैव न चाहिततक्षमे दमे च शक्ताय शमे च देयम्
viviktaśīlāya vidhipriyāya vivādahīnāya bahuśrutāya | vijānate caiva na cāhitakṣame dame ca śaktāya śame ca deyam ||
ဝသိဋ္ဌက မိန့်ကြားသည်– «ဤအလှူ (ဤသင်ကြားချက်) ကို သီးသန့်နေထိုင်၍ စည်းကမ်းတကျ အကျင့်ရှိသူ၊ သင့်လျော်သော နည်းလမ်းကို နှစ်သက်သူ၊ အငြင်းပွားမှုကင်းသူ၊ အကြားအမြင်ကျယ်၍ အများကြားသိသူထံ ပေးရမည်။ အမှန်တကယ် နားလည်သူ၊ မသင့်လျော်သောအရာကို မခံနိုင်သူ၊ ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်မှုနှင့် အတွင်းငြိမ်းချမ်းမှု နှစ်မျိုးစလုံး၌ စွမ်းနိုင်သူထံ ပေးရမည်»။
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Charity is ethically meaningful when directed to a worthy recipient—someone disciplined, non-contentious, learned, discerning, intolerant of wrongdoing, and established in self-control (dama) and mental tranquility (śama).
Vasiṣṭha is instructing on dharma in the Śānti Parva, specifying the qualities of a proper recipient of gifts, thereby guiding how dāna should be practiced with discernment rather than indiscriminately.