Shloka 34
जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
श्रद्धान्वितायाथ गुणान्विताय परापवादाद् विरताय नित्यम् | विशुद्धयोगाय बुधाय नित्यं क्रियावते च क्षमिणे हिताय
śraddhānvītāyātha guṇānvītāya parāpavādād viratāya nityam | viśuddhayogāya budhāya nityaṁ kriyāvate ca kṣamiṇe hitāya
ဝသိဋ္ဌက မိန့်ကြားသည်– «ဤသင်ကြားချက်ကို ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ကောင်းမြတ်သောဂုဏ်သတ္တိများ ပြည့်စုံသူ၊ အခြားသူတို့ကို အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်းမှ အမြဲရှောင်ကြဉ်သူ၊ ပညာရှိ၍ သန့်ရှင်းသော ယောဂ၌ အစဉ်တည်မြဲသူထံ ပေးရမည်။ ထို့ပြင် သင့်လျော်သော အကျင့်ကို လိုက်နာသူ၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်း၌ သည်းခံသူ၊ အားလုံး၏ အကျိုးကို ရည်ရွယ်သူထံလည်း ပေးရမည်»။
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse sets ethical and spiritual qualifications for receiving higher instruction: faith, virtue, restraint from criticizing others, steadiness in purified yoga, commitment to right conduct, forgiveness, and a welfare-oriented disposition.
In Śānti Parva’s didactic setting, Vasiṣṭha is describing the kind of disciple to whom a serious teaching should be entrusted—someone morally disciplined, spiritually mature, and beneficial in intent.