Shloka 27
Jarā-Mṛtyu-anatikrama: Janaka–Pañcaśikha-saṃvāda
Aging and Death Cannot Be Overstepped
अयमत्र भवेद् बन्धुरनेन सह मे क्षमम् । साम्यमेकत्वमायातो यादृशस्तादृशस्त्वहम्
ayam atra bhaved bandhur anena saha me kṣamam | sāmyam ekatvam āyāto yādṛśas tādṛśas tv aham ||
«ဤလောက၌ပင် အတိမြတ်သော အတ္တမန် (Paramātman) တစ်ပါးတည်းသာ အမှန်တကယ် ငါ၏ ဆွေမျိုးဖြစ်၏။ သူနှင့်သာ ငါ၏ မိတ်သဟာယသည် သင့်လျော်စွာ တည်နိုင်၏။ အရင်က ငါ မည်သို့ဖြစ်ခဲ့စေကာမူ ယခု ငါသည် သူနှင့် တူညီမှုနှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်ခြင်းသို့ ရောက်ပြီ—သူကဲ့သို့ပင် ငါလည်း ထိုကဲ့သို့ဖြစ်၏»။
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Vasiṣṭha teaches that the only unfailing ‘relative’ is the Supreme Self within; through inner realization one attains sameness and unity with that Self, dissolving prior identity and dependence on external bonds.
In Vasiṣṭha’s discourse, he describes his own settled spiritual state: he recognizes the Paramātman as his true companion and declares that he has reached unity with it—expressing the culmination of self-knowledge rather than a social or worldly alliance.