Shloka 47
अव्यक्त–पुरुष–विवेकः (Discrimination of Avyakta/Prakṛti and Puruṣa) — Yājñavalkya’s Anvīkṣikī to Viśvāvasu
न त्वेवं वर्तमानानामावृत्तिर्विद्यते पुन: । विद्यते$क्षरभावत्वादपरं परमव्ययम्
na tv evaṁ vartamānānām āvṛttir vidyate punaḥ | vidyate 'kṣara-bhāvatvād aparaṁ parama-vyayam ||
ဝသိဋ္ဌက မိန့်တော်မူသည်– «ဤသဘောအတိုင်း တည်နေသူတို့အတွက် လောကဓမ္မ ပြန်လည်လှည့်ပတ်ခြင်း မရှိတော့။ အကြောင်းမှာ မဖျက်ဆီးနိုင်သော (အက္ခရာ) အခြေအနေကို ရောက်ရှိသဖြင့် ဖျက်ဆီးနိုင်သောအရာတို့ကို ကျော်လွန်သည့် အမြင့်ဆုံး မပျက်မယွင်းသော အမှန်တရားသို့ ရောက်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ တည်နေရာသည် ပြောင်းလဲမသွားသော ဘြဟ္မန်၌ပင် ဖြစ်သည်»။
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Abiding in true knowledge and realization leads to apunarāvṛtti—no return to saṁsāra—because the knower attains akṣara-bhāva, the imperishable Brahman, which is supreme and undecaying.
In Śānti Parva’s instruction on liberation, Vasiṣṭha explains the consequence of the described spiritual stance: those established in that realization do not cycle back into worldly existence, since their identity rests in the changeless Brahman.