Shloka 31
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
शयानं यान्तमासीने प्रवृत्तं विषयेषु च । शुभाशुभानि कर्माणि प्रपद्यन्ते नरं सदा,मनुष्य सोता हो, बैठा हो, चलता हो या विषय-भोगमें लगा हो, उसके शुभाशुभ कर्म सदा उसे प्राप्त होते रहते हैं
śayānaṃ yāntam āsīnaṃ pravṛttaṃ viṣayeṣu ca | śubhāśubhāni karmāṇi prapadyante naraṃ sadā ||
ပါရာသရက ဆိုသည်– လူတစ်ယောက်သည် အိပ်နေစဉ်၊ ထိုင်နေစဉ်၊ လမ်းလျှောက်နေစဉ်၊ သို့မဟုတ် အာရုံခံအရာများတွင် မူးယစ်လှုပ်ရှားနေစဉ်ပင် ဖြစ်စေ၊ မိမိ၏ ကံအကျိုး—ကောင်းသော်လည်းကောင်း၊ မကောင်းသော်လည်းကောင်း—သည် အစဉ်မပြတ် သူ့ထံသို့ ရောက်လာသည်။
पराशर उवाच
Educational Q&A
Karmic consequence is inescapable: a person continually accrues the fruits of both good and bad actions, regardless of whether one is resting, moving, or indulging in sense-enjoyments.
In the Śānti Parva’s didactic setting, Parāśara delivers an ethical instruction emphasizing that moral law operates continuously; ordinary states like sitting or walking do not interrupt the arrival of the results of one’s deeds.