Shloka 26
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
विषयानश्रुते यस्तु न स भोक्ष्यत्यसंशयम् । यस्तु भोगांस्त्यजेदात्मा स वै भोक्तुं व्यवस्यति
viṣayān aśrute yas tu na sa bhokṣyaty asaṁśayam | yas tu bhogāṁs tyajed ātmā sa vai bhoktuṁ vyavasyati ||
ပါရာရှရက ဆိုသည်—အာရုံဝတ္ထုတို့မှ မလှည့်ကွာသူသည် မသံသယဘဲ အမြင့်ဆုံးသော အာနန္ဒကို မမြည်းစမ်းနိုင်။ သို့ရာတွင် အတွင်းစိတ်အာဓိဋ္ဌာန်ဖြင့် ဘောဂတို့ကို စွန့်လွှတ်သူသည် ထိုအမြတ်ဆုံးသော သုခကို ခံစားရန် အမှန်တကယ် သင့်လျော်လာသည်။
पराशर उवाच
Educational Q&A
Attachment to sense-objects blocks the experience of higher spiritual bliss; deliberate renunciation and self-restraint make one fit to realize that supreme joy.
In a didactic passage of the Śānti Parva, the sage Parāśara instructs on the path of inner peace: turning away from sensory indulgence and cultivating renunciation as a prerequisite for realizing the highest happiness.