Shloka 6
अव्यक्त-प्रबोधः (Awakening to the Unmanifest): The 25th and 26th Principles and Eligibility for Brahma-vidyā
मुखजा ब्राह्मणास्तात बाहुजा: क्षत्रिया: स्मृता: । ऊरुजा धनिनो राजन् पादजा: परिचारका:
mukhajā brāhmaṇās tāta bāhujāḥ kṣatriyāḥ smṛtāḥ | ūrūjā dhanino rājan pādajāḥ paricārakāḥ ||
ပရာရှရက မိန့်သည်– «ချစ်သား၊ ပါးစပ်မှ မွေးဖွားသည်ဟု ဆိုသူတို့သည် ဗြာဟ္မဏ ဖြစ်ကြသည်။ လက်မောင်းတို့မှ မွေးဖွားသူတို့ကို က္ṣတ္ရိယ ဟု မှတ်ယူကြသည်။ အို မင်းကြီး၊ ပေါင်မှ မွေးဖွားသူတို့သည် ချမ်းသာသူ (ဝိုင်ရှျ) ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ခြေထောက်မှ မွေးဖွားသူတို့သည် အမှုထမ်း၊ အစေခံ (ရှူဒြ) ဟု ခေါ်ကြသည်»။
पराशर उवाच
Educational Q&A
The verse conveys a traditional model of four social functions (varṇas) using the body-metaphor—mouth, arms, thighs, feet—to indicate distinct roles: teaching/ritual, protection/governance, production/wealth, and service. It frames social stability as arising from differentiated duties within dharma.
Parāśara is instructing a king, explaining a received (smṛta) classification of social groups and their associated functions. The tone is didactic, typical of Śānti Parva’s discussions on dharma, governance, and social order.