Shloka 10
Vidyā–Avidyā and the Twenty-Fifth Principle
Sāṃkhya–Yoga Clarification
तथा हि बुद्धियुक्तानां शाश्रृतं ब्रह्मवादिनाम् । अन्विच्छतां शुभं कर्म नराणां त्यजतां सुखम्
tathā hi buddhiyuktānāṃ śāśvataṃ brahmavādinām | anvicchatāṃ śubhaṃ karma narāṇāṃ tyajatāṃ sukham ||
အမှန်တကယ်ပင် ဗြဟ္မကို ဟောပြောသော ရှင်သန့်များသည် စိတ်ဓာတ်တည်ငြိမ်၍ ညီမျှသော ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံကာ၊ ကောင်းမြတ်သော ကမ္မကို ရှာဖွေ၍ ဆောင်ရွက်သော်လည်း ထိုကမ္မမှ ကိုယ်ပိုင်ပျော်ရွှင်မှုကို ရယူလိုသော ဆန္ဒကို စွန့်လွှတ်သူများဖြစ်သည်။ ထိုသူတို့သာ အနန္တသော အခြေအနေကို ရောက်ရှိကြသည်။ ဤသင်ခန်းစာသည် အကျိုးဖလကို မလိုလားမတောင့်တဘဲ စည်းကမ်းတကျ လုပ်ဆောင်ခြင်းကို အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုးသို့ သွားရာ သီလလမ်းကြောင်းဟု ထင်ရှားစေသည်။
पराशर उवाच
Educational Q&A
Perform wholesome (śubha) action with a disciplined, balanced intellect, while renouncing the craving for personal pleasure as the reward; such fruitless, equanimous action leads to the eternal goal.
Parāśara is instructing his listener in a didactic passage of the Śānti Parva, explaining the conduct of brahmavādins: they continue to pursue auspicious duties but abandon attachment to सुख (personal enjoyment), thereby attaining the eternal state.