Shloka 8
Akṣara–Kṣara Viveka: Vasiṣṭha–Karāla-Janaka Saṃvāda (अक्षर-क्षर विवेकः)
कि कष्टमनुपश्यामि फलं पापस्य कर्मण: । प्रत्यापन्नस्य हि ततो नात्मा तावद् विरोचते
kiṁ kaṣṭam anupaśyāmi phalaṁ pāpasya karmaṇaḥ | pratyāpannasya hi tato nātmā tāvad virocate ||
ပါရာရှရက ဆို၏— «‘အပြစ်ကမ္မ၏ ဒုက္ခဖလကို ငါ ဘာမြင်သနည်း။ မမြင်ပါ’ ဟု ထင်ကာ အပြစ်သို့ လှည့်ဝင်သူရှိသည်။ သို့သော် ထိုသို့ အပြစ်ဘက်သို့ လှည့်သွားသူအတွက် အတ္တ (Self) နှင့် ပရမအတ္တ (Supreme Self) ကို သတိရခြင်းသည် မတောက်ပတော့; ထိုအချိန်အထိ အတွင်းစိတ်၏ ကြည်လင်မှုနှင့် ဘုရားသတိ၏ ပျော်ရွှင်မှု မပေါ်ထွက်»။
पराशर उवाच
Educational Q&A
Sin often begins with the delusion that no immediate suffering will follow; yet the deeper consequence is inner darkness—loss of clarity, conscience, and taste for remembrance of the Self/Supreme.
Parāśara is instructing about the subtle effects of wrongdoing: even if a sinner claims to see no painful ‘fruit’ right away, the mind’s capacity to recognize and delight in the Self (and God-thought) becomes obscured.