Shloka 20
Akṣara–Kṣara Viveka: Vasiṣṭha–Karāla-Janaka Saṃvāda (अक्षर-क्षर विवेकः)
सतोये<न्यत् तु यत् तोयं तस्मिन्नेव प्रसिच्यते । वृद्धे वृद्धिमवाप्रोति सलिले सलिलं यथा
satoye'nyat tu yat toyaṃ tasminneva prasicyate | vṛddhe vṛddhim avāpnoti salile salilaṃ yathā rājann |
ပါရာရှရက မိန့်တော်မူသည်– «အို မင်းကြီး၊ ရေရှိပြီးသား မီးဖုတ်ကောင်းသော အိုးထဲသို့ ရေထပ်လောင်းလျှင် အတွင်းရှိရေသည် အသစ်လောင်းသောရေနှင့် ပေါင်းစည်းကာ ပိုမိုတိုးပွားသကဲ့သို့၊ ယခင်က စုဆောင်းထားသော ကုသိုလ်သည်လည်း ထိုသဘောတူညီသော စိတ်ဖြင့် ကုသိုလ်အသစ်များ ပြုလုပ်သည့်အခါ တိုးပွားလာသည်။ အဟောင်းကုသိုလ်နှင့် အသစ်ကုသိုလ် ပေါင်းစည်း၍ တိုးတက်သဖြင့် ထိုသူသည် ကုသိုလ်ကြွယ်ဝသူ ဖြစ်လာ၏»။
पराशर उवाच
Educational Q&A
Merit grows cumulatively: earlier virtuous actions are not replaced by later ones; rather, new good deeds merge with stored merit and increase it, like water added to water.
Parāśara addresses a king and uses a simple physical analogy—pouring water into an already water-filled vessel—to explain how continued righteous conduct amplifies one’s accumulated virtue.