Shloka 12
Akṣara–Kṣara Viveka: Vasiṣṭha–Karāla-Janaka Saṃvāda (अक्षर-क्षर विवेकः)
अज्ञानात् तु कृतां हिंसामहिंसा व्यपकर्षति । ब्राह्मणा: शास्त्रनिर्देशादित्याहुर्बग्रह्मयवादिन:
ajñānāt tu kṛtāṃ hiṃsām ahiṃsā vyapakarṣati | brāhmaṇāḥ śāstra-nirdeśād ity āhur brahma-vādinaḥ |
ပါရာသရက မိန့်တော်မူသည်—မသိမသာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည့် အကြမ်းဖက်မှု (ဟിംသာ) ကို အဟിംသာဝရတ်ကို စောင့်ထိန်းခြင်းဖြင့် ဖယ်ရှားနိုင်သည်။ ဤသို့ကို ဗြဟ္မကို ပြောဆိုသည့် ဗြာဟ္မဏ ပညာရှိတို့က သာသနာကျမ်းညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ဆိုကြသည်။
पराशर उवाच
Educational Q&A
Moral accountability depends on intention: harm done unknowingly can be cleansed through the discipline of ahiṃsā and related expiatory conduct, as taught by śāstra; deliberate violence is ethically heavier and is not annulled merely by adopting a vow afterward.
In Śānti Parva’s dharma-discourse, Parāśara instructs on the ethics of non-violence and expiation, citing the consensus of scripturally grounded Brahmin sages about how unintentional harm may be remedied.