Shloka 17
Adhyāya 290: Sāṃkhya-vidhi, Deha-doṣa, Guṇa-vicāra, and Mokṣa-gati
Bhīṣma–Yudhiṣṭhira Dialogue
निरन्तरं च मिश्र च लभते कर्म पार्थिव । कल्याणं यदि वा पापं न तु नाशो<स्य विद्यते
nirantaraṃ ca miśraṃ ca labhate karma pārthiva | kalyāṇaṃ yadi vā pāpaṃ na tu nāśo 'sya vidyate, rājan ||
ပါရာရှရက မိန့်တော်မူသည်– «အို မင်းကြီး၊ လူသည် ကံ၏အကျိုးကို တစ်ခါတစ်ရံ ဆက်တိုက်သော သာယာမှုအဖြစ်လည်းကောင်း၊ တစ်ခါတစ်ရံ သာယာမှုနှင့် ဒုက္ခ ရောနှောသော အတွေ့အကြုံအဖြစ်လည်းကောင်း ခံစားရ၏။ ကုသိုလ်ဖြစ်စေ အကုသိုလ်ဖြစ်စေ၊ မခံစားရသေးသရွေ့ ထိုကံသည် မပျက်စီးမပျောက်ကွယ်နိုင်»။
पराशर उवाच
Educational Q&A
Karma inevitably yields its fruit: whether merit or sin, an action does not simply vanish; its result must be experienced, sometimes as pure happiness and sometimes as a mixed outcome of happiness and suffering.
In Śānti Parva’s instruction on dharma and moral order, the sage Parāśara addresses a king, explaining the inescapable operation of karmic results in human life.