Shloka 60
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
युवा श्यामो लोहिताक्षो मातज़् इव यूथप: । आजानुबाहु: सुमुख: सिंहस्कन्धो महाभुज:
yuvā śyāmo lohitākṣo mātaga iva yūthapaḥ | ājānubāhuḥ sumukhaḥ siṁhaskandho mahābhujaḥ ||
ဝါယုက ပြောသည်– ရာမသည် လူငယ်ဖြစ်၍ အသားအရေညိုမည်းကာ မျက်လုံးတွင် နီရောင်သေးသေးလေး တင့်တယ်စွာ ထင်ရှားသည်။ သူသည် ဆင်အုပ်ခေါင်းဆောင်ကဲ့သို့ အင်အားကြီးမား၏။ လက်မောင်းရှည်၍ ဒူးထိ ရောက်ပြီး၊ မျက်နှာလှပကာ၊ ပခုံးသည် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ ဖြစ်၍ လက်မောင်းတို့လည်း အလွန်တန်ခိုးကြီးသည်။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse presents an idealized portrait of a righteous hero: physical signs of strength (mighty arms, lion-like shoulders, commanding presence) are framed as instruments for protecting others and sustaining dharma, not as mere ornamentation.
Vāyu is speaking and describes Rāma’s appearance and heroic stature—youthful, dark-complexioned, red-tinged eyes, elephant-herd-leader-like power, long arms, handsome face, and lion-like shoulders—setting up Rāma as an exemplar of noble capability.