Shloka 134
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
द्विजातिभ्यो<नुरूपेभ्य: कामांश्न विविधान् बहून् । यस्यादेशेन तद् वित्त व्यभजन्त द्विजातय:
dvijātibhyo 'nurūpebhyaḥ kāmān sa vividhān bahūn | yasyādeśena tad vittaṁ vyabhajanta dvijātayaḥ ||
ဝါယုက ပြောသည်— «သင့်တော်သော နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) များထံသို့ သူသည် သူတို့နှင့် ကိုက်ညီသည့် ပျော်ရွှင်မှုအရာဝတ္ထု အမျိုးမျိုးကို များစွာ ပေးအပ်하였다။ သူ၏ အမိန့်အတိုင်း ဒွိဇတို့သည် ထိုဥစ္စာကို အချင်းချင်း ခွဲဝေမျှဝေကြ၏»။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dāna as a dharmic act: wealth should be given appropriately to deserving recipients, and the giver should allow the learned community to allocate it fairly, emphasizing propriety, restraint, and social responsibility.
Vāyu describes a benefactor (contextually a king) who provides abundant comforts and wealth to suitable twice-born recipients; following his instruction, the Brahmins distribute the donated wealth among themselves.