Shloka 115
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
शतं गवां सहस्नाणि शतमश्चृतराणि च । उत्थायोत्थाय वै प्रादात् सहस्नं परिवत्सरान्,वे हजार वर्षोतक प्रतिदिन सबेरे उठ-उठकर एक-एक लाख गौओं और सौ-सौ खच्चरोंका दान करते थे
śataṃ gavāṃ sahasrāṇi śatam aśvatarāṇi ca | utthāyotthāya vai prādāt sahasraṃ parivatsarān ||
ဝါယုက ပြောသည်– «မနက်တိုင်း ထပ်ထပ်ထ၍ သူသည် နွားအရေအတွက် သိန်းချီကိုလည်းကောင်း၊ မြင်းမဟုတ်သော မြည်းမျိုး (mules) ရာချီကိုလည်းကောင်း လှူဒါန်းနေခဲ့ပြီး၊ ထိုအလှူအကျင့်ကို တစ်ထောင်နှစ်ပတ်လုံး ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်»။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that true dāna is sustained and disciplined: generosity becomes a long-term dharmic practice, performed consistently rather than as a one-time act for fame.
Vāyu describes a person’s extraordinary vow of giving—rising each day and donating immense numbers of cows and mules—maintained continuously for a thousand years to illustrate the power of steadfast charity.