Shloka 190
Adhyāya 284: Tapas as a Corrective to Household Attachment
Parāśara’s Instruction
मया पाशुपतं दक्ष शुभमुत्पादितं पुरा । तस्य चीर्णस्य तत् सम्यक् फलं भवति पुष्कलम् | तच्चास्तु ते महाभाग त्यज्यतां मानसो ज्वर:
mayā pāśupataṁ dakṣa śubham utpāditaṁ purā | tasya cīrṇasya tat samyak phalaṁ bhavati puṣkalam | taccāstu te mahābhāga tyajyatāṁ mānaso jvaraḥ ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– «ဒက္ခရှာ၊ အတိတ်ကာလ၌ ငါသည် ကောင်းမြတ်သော ပါရှုပတ (Pāśupata) ဝရတကို ထူထောင်ခဲ့၏။ ထိုဝရတကို မှန်ကန်စွာ ခံယူ၍ အပြည့်အဝ ကျင့်သုံးလျှင် ၎င်း၏ အကျိုးသည် ပြည့်စုံ၍ များပြားလာ၏။ အို မြတ်နိုးထိုက်သူ၊ ထိုအကျိုးသည် သင်ထံသို့ ရောက်ပါစေ။ စိတ်ထဲက စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း၏ အဖျားကို ပယ်ချလော့»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Properly performed spiritual discipline yields abundant, wholesome results; therefore one should practice with correctness and then relinquish inner agitation—anxiety is portrayed as a ‘fever’ to be abandoned once one is grounded in dharma and observance.
Bhīṣma addresses Dakṣa, recalling an auspicious Śiva-related observance (the Pāśupata vow) that he had instituted earlier. He assures Dakṣa that its correctly practiced performance brings rich fruit and urges him to give up mental distress.