Shloka 137
Adhyāya 284: Tapas as a Corrective to Household Attachment
Parāśara’s Instruction
सूचीरोमा हरिश्मश्रुरूर्ध्वकेशश्वलाचल: । गीतवादित्रतत्त्वज्ञो गीतवादनकप्रिय:
sūcīromā hariśmaśrur ūrdhvakeśaś calācalaḥ | gītavāditratattvajño gītavādanakapriyaḥ ||
ဘိဿမက မိန့်ကြားသည်– သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမွေးသည် အပ်ကဲ့သို့ စူးရှသည်။ မုတ်ဆိတ်နှင့် နှုတ်ခမ်းမွေးသည် မည်းနက်သည်။ ခေါင်းမွေးသည် အပေါ်သို့ ထောင်လျက်ရှိသည်။ သူသည် လှုပ်ရှားသောလောကနှင့် မလှုပ်ရှားသောလောက နှစ်ပါးလုံး၏ သဘောတရားကို ကိုယ်တိုင်ထင်ဟပ်ထားသည်။ သီချင်းနှင့် တူရိယာတီးခတ်ခြင်း၏ အနှစ်သာရကို သိမြင်သူဖြစ်၍၊ သီဆိုတီးခတ်ခြင်းကို အထူးနှစ်သက်သူဖြစ်သည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a figure marked by unusual ascetic/cosmic traits yet also refined knowledge of the arts: true excellence can include mastery of aesthetic disciplines (song and instruments) alongside a broader, all-encompassing vision of reality (calācala—moving and unmoving).
In Bhīṣma’s discourse in the Śānti Parva, he is describing a particular being/person by distinctive physical signs and capacities—especially his comprehensive nature and his expertise and fondness for music—within a larger didactic context.