Shloka 136
Adhyāya 284: Tapas as a Corrective to Household Attachment
Parāśara’s Instruction
उन्मेषश्व निमेषश्च क्षुतं जृम्भितमेव च । लोहितान्तर्गता दृष्टिमहावक्त्रो महोदर:
unmeṣaś ca nimeṣaś ca kṣutaṁ jṛmbhitam eva ca | lohitāntargatā dṛṣṭir mahāvaktrō mahodaraḥ ||
ဘိဿမက မိန့်ကြားသည်– သင်သည် မျက်စိဖွင့်ခြင်း၊ မျက်စိပိတ်ခြင်း၊ နှာချေခြင်း၊ အော်ဟစ်အိပ်ငိုက်၍ ဟားယားခြင်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုကိုယ်တိုင်ဖြစ်သည်။ သင့်၏ မီးကဲ့သို့ နီရောင်တောက်ပသော အမြင်သည် အတွင်း၌ လျှို့ဝှက်တည်ရှိနေ၏။ သင့်၏ ပါးစပ်သည် ကြီးမား၍ သင့်၏ ဝမ်းဗိုက်သည်လည်း ကြီးမား၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches divine immanence: even automatic, everyday bodily motions (blinking, sneezing, yawning) are expressions of the Supreme, encouraging humility and reverence toward life as pervaded by the divine.
In Śānti Parva, Bhīṣma continues a laudatory discourse, describing the Lord in cosmic terms—identifying Him with universal processes and portraying a vast, awe-inspiring form with an inner fiery gaze.