Shloka 3
Adhyāya 283: Varṇa-vṛtti, Nyāya-ārjana, and the Decline-and-Restoration of Dharma (वर्णवृत्तिः न्यायार्जनं च)
वैशम्पायन उवाच पुरा हिमवतः पृष्े दक्षो वै यज्ञमाहरत् । गड़ाद्वारे शुभे देशे ऋषिसिद्धनिषेविते
vaiśampāyana uvāca | purā himavataḥ pṛṣṭhe dakṣo vai yajñam āharat | gaṅgādvāre śubhe deśe ṛṣi-siddha-niṣevite ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယန က ဆို၏— «ရှေးကာလတစ်ခါ၊ ဟိမာလယ တောင်တန်း၏ တောင်စောင်းပေါ်၌ ပရဇာပတိ ဒက္ခသည် ယဇ်ပူဇော်ပွဲကို စတင်ကျင်းပ하였다။ ထိုပွဲကို ဂင်္ဂါဒွာရ ဟုခေါ်သော မင်္ဂလာဒေသ၌ ကျင်းပခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာသည် ရှင်ရသီများနှင့် စိဒ္ဓပုရုသများ မကြာခဏ လာရောက်နေထိုင်ရာ သန့်ရှင်းသော အရပ်ဖြစ်၏—ဓမ္မတာဝန်နှင့် ၎င်း၏ အကျိုးဆက်တို့ ပေါ်ထွန်းမည့် မြတ်သော မဏ္ဍပ်တစ်ခုဖြစ်လေသည်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames yajña (ritual duty) within a sanctified setting, implying that actions—especially public, religious acts—carry ethical weight and consequences; sacred context heightens responsibility rather than replacing moral discernment.
Vaiśampāyana begins an episode by locating it in ancient time and sacred space: Dakṣa organizes a great sacrifice at Gaṅgādvāra near the Himālaya, a place associated with sages and siddhas, preparing the ground for the events connected with Dakṣa’s yajña.