Shloka 5
श्रेयो-धर्मकर्मविचारः
Inquiry into Śreyas, Dharma, and Karma
तमासीन महाप्रज्ञमुशना वाक्यमब्रवीत् । ब्रूहास्मे दानवेन्द्राय विष्णोमहित्म्यमुत्तमम्
tam āsīnaṁ mahāprajñam uśanā vākyam abravīt | brūhāsme dānavendrāya viṣṇor māhātmyam uttamam ||
ဘီရှ္မက ပြော၏— သနတ်ကူမာရ မဟာပညာရှင်သည် သက်သာစွာ ထိုင်ပြီးနောက်၊ ဥရှနသ (သုက္ကရာချာရျ) က မိန့်၏— «အရှင်မြတ်ရေ! ဤ ဒာနဝအင်္ဒြအား ပြောကြားနိုင်ရန် ဗိဿဏု၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟိမကို ကျွန်ုပ်တို့အား ဟောကြားပါ»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of śāstra-based instruction: seeking and proclaiming the supreme greatness of Vishnu is presented as a means to elevate understanding and align even powerful rulers (including Danavas) toward higher dharma through reverent knowledge.
Sanatkumara is seated; Shukracharya (Ushanas) approaches and requests that he narrate Vishnu’s supreme māhātmya, specifically so it can be conveyed to the Danava-king.