उशनसः (शुक्रस्य) चरितम् — The Account of Uśanā (Śukra): Yoga, Grievance, and Pacification
निर्जितेनासहायेन हृतराज्येन भारत । अशोचता शत्रुमध्ये बुद्धिमास्थाय केवलाम्
bhīṣma uvāca | nirjitena asahāyena hṛtarājyena bhārata | aśocatā śatrumadhye buddhim āsthāya kevalām naraśvara | asmin viṣaye ekaḥ prācīna itihāsaḥ kathyate; taṃ ekacittaḥ śṛṇu | bharatanandana! pūrvakāle vṛtrāsuraḥ parājitaḥ aiśvarya-bhraṣṭaḥ abhavat | tasya kaścid api sahāyaḥ na avaśiṣṭaḥ | devaiḥ tasya rājyaṃ hṛtam | tādṛśyāṃ daśāyām api saḥ asuraḥ yathā ceṣṭitavān, tasyaiva asyāṃ kathāyāṃ varṇanam | saḥ śatrūṇāṃ madhye api āsaktiśūnya-buddhim āśritya śokaṃ na karoti |
ဘီष္မက မိန့်တော်မူသည်။ အို ဘာရတဝంశသား၊ သူသည် အနိုင်ယူခံရ၍ မိတ်ဖက်မရှိ၊ နိုင်ငံတော်လည်း လုယူခံရသော်လည်း ဝမ်းနည်းမနေခဲ့။ ရန်သူများအလယ်၌ပင် အို မင်းကြီး၊ ကပ်လှမ်းမှုကင်းသော သန့်ရှင်းသည့် ဉာဏ်ကို အားကိုးခဲ့သည်။ ဤအကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်၍ ရှေးဟောင်းပုံပြင်တစ်ပုဒ်ရှိ၏—စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် နားထောင်လော့။ ရှေးကာလ၌ ဝෘတြာဆုရ (Vṛtrāsura) သည် အနိုင်ယူခံရ၍ အာဏာမှ ကျဆုံးခဲ့သည်; ကူညီသူမကျန်တော့ဘဲ နတ်တို့က သူ၏ နိုင်ငံကို သိမ်းယူခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ထိုအခြေအနေ၌ပင် ထိုအဆုရ၏ ကြိုးပမ်းပုံကို ဤနေရာတွင် ဖော်ပြသည်—ရန်သူများကြား၌ ရပ်တည်လျက် ကပ်လှမ်းမှုကင်းသော စိတ်ဉာဏ်ကို ထိန်းထားသဖြင့် ဝမ်းနည်းခြင်းထဲသို့ မကျရောက်ခဲ့။
भीष्म उवाच
Even when one is defeated, abandoned, and dispossessed, grief is not inevitable: by taking refuge in pure, unattached discernment (kevalā buddhi) and relinquishing clinging (āsakti), one can remain steady amid enemies and adversity.
Bhishma introduces an ancient illustrative episode: Vṛtrāsura, after being defeated and stripped of his realm by the gods, stands among enemies without lamentation. The text sets up his conduct as a model for how to act when fortune and power collapse.