Shloka 3
मोक्षधर्मः — स्नेहपाशच्छेदः
Mokṣa-dharma: Cutting the Bonds of Attachment
(अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् । हारीतेन पुरा गीतं त॑ निबोध युधिछिर ।।
atrāpy udāharantīmam itihāsaṁ purātanam | hārītena purā gītaṁ taṁ nibodha yudhiṣṭhira || svagṛhād abhinissṛtya lābhe ’lābhe samo muniḥ | samupoḍheṣu kāmeṣu nirapekṣaḥ parivrajet ||
ဘိဿမက မိန့်တော်မူသည်– «ဤနေရာ၌လည်း ပညာရှိတို့သည် ရှေးဟောင်းအကြောင်းအရာတစ်ပုဒ်ကို ဥပမာအဖြစ် ထုတ်ပြကြသည်။ အို ယုဓိဋ္ဌိရ၊ ဟာရီတ မုနိက ရှေးက သီဆိုခဲ့သော ထိုဟောင်းနွမ်းသမိုင်းကို နားထောင်လော့။ လွတ်မြောက်ခြင်းကို လိုလားသူသည် မိမိအိမ်မှ ထွက်ခွာ၍ သံဃာသမားကဲ့သို့ လှည့်လည်ရမည်—အမြတ်နှင့် အရှုံး၌ စိတ်တည်ငြိမ်ညီမျှ၍၊ မုနိ၏ စည်းကမ်းဖြင့် နေထိုင်ကာ၊ ခံစားစရာအရာများ ရောက်လာသော်လည်း လိုချင်တပ်မက်မှု မရှိဘဲ»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A liberation-seeker should renounce household attachment, remain even-minded in gain and loss, and be free from craving even when pleasures are available—embracing the life of a wandering renunciant (parivrājaka).
Bhishma introduces an authoritative ancient example: a teaching attributed to the sage Harita. He urges Yudhishthira to listen, using this traditional account to support guidance on renunciation and inner detachment.