Shloka 8
Viṣṇor Māhātmya and Indriya-saṃyama (विष्णोर्माहात्म्यं तथा इन्द्रियसंयमः)
अकामया कृतस्तत्र यज्ञो होत्रनुशासनात् । शुक्रस्य पुनराजाति: पर्णादो नाम धर्मवित्
akāmayā kṛtastatra yajño hotr-anuśāsanāt | śukrasya punarājātiḥ parṇādo nāma dharmavit ||
နာရဒက ပြောသည်– ထိုနေရာ၌ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒမရှိသော်လည်း ဟောတೃ (Hotṛ) ပူဇော်ပွဲအမှုထမ်း၏ အမိန့်ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ယဇ္ဈပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ပြီးစီးခဲ့သည်။ ဟောတೃမှာ သာသနာဓမ္မကို သိမြင်သော ရှင်ရသီတစ်ပါးဖြစ်၍ ပရဏာဒ (Parṇāda) ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ သုက్ర (Śukra) ၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း/မျိုးဆက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသူ ဖြစ်သည်။ ဤဖြစ်ရပ်သည် မှန်ကန်သော လမ်းညွှန်မှုနှင့် သမာဓိဖြင့် ဆောင်ရွက်သော ရိုးရာပူဇော်မှုသည် ကိုယ်ပိုင်အလိုဆန္ဒပေါ် မမူတည်ဘဲ ဓမ္မနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းမှန်ကန်မှုကို လိုက်နာခြင်းပေါ် မူတည်ကြောင်း ပြသသည်။
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma-centered action: even if personal desire is absent, a duty like a yajña can be rightly completed when performed under proper priestly guidance and with knowledge of dharma. Ethical worth is tied to correct intention (non-craving) and correct procedure (anuśāsana), not to personal preference.
Nārada describes a sacrifice that was completed despite a lack of personal desire, following the Hotṛ’s instructions. He identifies the Hotṛ as the dharma-knowing sage Parṇāda, connected to Śukra as a ‘punarājāti’—a renewed birth or reappearance within Śukra’s line.