Shloka 20
Adhyāya 249 — Mṛtyu-prādurbhāvaḥ (The Manifestation of Death) / Restraint of Tejas and Ordered Saṃhāra
आत्मनो व्यापिनो ज्ञानमिदं पुत्रानुशासनम् | प्रयताय प्रवक्तव्यं हितायानुगताय च
ātmano vyāpino jñānam idaṃ putrānuśāsanam | prayatāya pravaktavyaṃ hitāyānugatāya ca ||
ဗျာသက မိန့်တော်မူသည်— «သားရေ၊ ဤအဆုံးအမသည် အရာရာကို လွှမ်းမိုးနေသော အတ္တ၏ ဉာဏ်ကို နိုးထစေဖို့ ရည်ရွယ်သော သင်ကြားချက် ဖြစ်သည်။ စည်းကမ်းရှိ၍ အာရုံစိုက်နိုင်သူ၊ နားထောင်သူ၏ အကျိုးကို ရည်ရွယ်သူ၊ သစ္စာရှိစွာ လိုက်နာသူ၏ ရှေ့တွင်သာ ဖော်ပြသင့်သည်—အပြောအဆိုသာ မဟုတ်ဘဲ အကျိုးရှိသော လမ်းညွှန် ဖြစ်စေရန်»။
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse sets a rule of eligibility (adhikāra) for transmitting Self-knowledge: instruction about the all-pervading ātman should be given only to a disciplined, well-intentioned, and devoted follower, so that the teaching is received properly and used for welfare.
Vyāsa, in the didactic setting of the Śānti Parva, frames a spiritual instruction as a ‘son’s guidance’ and cautions that such knowledge should be communicated selectively—only to a prepared and faithful listener.