Ātma-saṃyama-dharma: One-pointedness of Mind and Senses (शुक–व्यास संवादः)
आश्रमादाश्रमेष्वेव शिष्यो वर्तेत कर्मणा । इस प्रकार शिष्य यथाशक्ति सेवा करके गुरुको प्रसन्न करे और उन्हें उपहार देकर उनकी अआज्ञासे ब्रह्मचर्य-आश्रमसे दूसरे आश्रमोंमें पदार्पण करे और वहाँ भी उन आश्रमोंके कर्तव्योंका पालन करता रहे ।।
āśramād āśrameṣv eva śiṣyo varteta karmaṇā | vedavrato'pavāsena caturthe cāyuṣo gate,
ဗျာသက ပြောသည်— «အာရှရမ်တစ်ဆင့်မှ တစ်ဆင့်သို့ သွားရာတွင် တပည့်သည် မှန်ကန်သော အကျင့်အလုပ်ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းရမည်။ မိမိတတ်နိုင်သမျှ ဆရာတော်ကို ဝန်ဆောင်၍ ပျော်ရွှင်စေပြီးနောက်၊ ဆရာတော်၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် လက်ဆောင်ပူဇော်ကာ ဗြဟ္မစရိယ အာရှရမ်မှ အခြားအာရှရမ်များသို့ ကူးပြောင်းရမည်။ ထိုအာရှရမ်တစ်ခုချင်းစီ၏ သင့်လျော်သော တာဝန်များကိုလည်း ဆက်လက်ထမ်းဆောင်ရမည်။ ဝေဒနှင့်ဆိုင်သော ဝရတနှင့် အစာရှောင်ခြင်းကဲ့သို့သော စည်းကမ်းများကို လိုက်နာရင်း အသက်တာ၏ လေးပုံတစ်ပုံ ကုန်လွန်သွားသောအခါ ဆရာတော်အား ဒက္ခိဏာ (ဆရာခ) ပူဇော်၍ စည်းကမ်းတကျ သမဝါရတန (ဘွဲ့ယူ/သင်တန်းပြီးမြောက်) အခမ်းအနားကို ပြီးစီးစေရမည်။»
व्यास उवाच
The verse teaches āśrama-dharma: a student should honor and serve the guru, complete study with Vedic discipline, and then—only with the teacher’s permission and after offering dakṣiṇā—transition properly to the next life-stage while continuing the duties of each āśrama.
Vyāsa lays down a normative guideline for a disciple’s life-course: service and obedience during brahmacarya, formal completion through samāvartana, and orderly movement into subsequent āśramas with continued adherence to their respective obligations.