Shloka 256
Ātma-saṃyama-dharma: One-pointedness of Mind and Senses (शुक–व्यास संवादः)
सेवेत तान् समावृत्य इति धर्मेषु निश्चय: । जिन-जिन गन्धों और रसोंका ब्रह्मचारीको सेवन नहीं करना चाहिये
sevet tān samāvṛtya iti dharmeṣu niścayaḥ |
ဓမ္မ၌ အဆုံးအဖြတ်ဟူသည်—ထိုအရာတို့ကို စည်းကမ်းတကျ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ဗြဟ္မစာရီသည် မသုံးစွဲသင့်သော အနံ့အရသာတို့ကို ဗြဟ္မစာရိယကာလအတွင်း စွန့်လွှတ်ထားရမည်။ သမாவর্তန (ကျောင်းသားဘဝ အပြီးသတ် အခမ်းအနား) ပြီးမှသာ ထိုပျော်ရွှင်မှုတို့ကို သုံးစွဲနိုင်သည်—ဤသည်မှာ ဓမ္မ၏ တည်ငြိမ်သော အဆုံးအဖြတ်ဖြစ်သည်။
व्यास उवाच
Educational Q&A
Sense-enjoyments that are restricted for a brahmacārin should be renounced during the period of studentship and may be taken up only after samāvartana; dharma is defined here as disciplined timing and restraint, not mere denial.
In Śānti Parva’s instruction on dharma and right conduct, Vyāsa states a normative rule for the student stage: abstain from certain pleasures during brahmacarya and partake only after the formal completion of training marked by samāvartana.