Shloka 16
Ātma-saṃyama-dharma: One-pointedness of Mind and Senses (शुक–व्यास संवादः)
आयुषस्तु चतुर्भागं ब्रह्मचार्यनसूयक: । गुरौ वा गुरुपुत्रे वा वसेद् धर्मार्थकोविद:
āyuṣas tu caturbhāgaṃ brahmacāry anasūyakaḥ | gurau vā guruputre vā vased dharmārthakovidaḥ ||
ဝျာသက ပြော၏— ဒွိဇ၏ သားငယ်သည် ဗြဟ္မစာရျကို စောင့်ထိန်း၍ အပြစ်ရှာမနေဘဲ၊ မိမိအသက်တာ၏ လေးပုံတစ်ပုံကာလအတွင်း ဆရာထံ၌ဖြစ်စေ ဆရာ၏သားထံ၌ဖြစ်စေ နေထိုင်ကာ ဝန်ဆောင်ရမည်။ ထိုသို့ စည်းကမ်းတကျ နေထိုင်သူ ဗြဟ္မစာရီသည် ဓမ္မနှင့် အရ္ထကို နားလည်ရာ၌ ကျွမ်းကျင်လာ၏။
व्यास उवाच
Educational Q&A
A brahmacārin should spend a substantial formative period (one quarter of life) living in disciplined service to the guru (or the guru’s son), cultivating humility and refraining from fault-finding; this character-formation leads to competence in dharma (right conduct) and artha (practical welfare).
In the didactic setting of the Śānti Parva, Vyāsa lays down a rule of conduct for the student stage of life: residence with the teacher, service, and a non-censorious attitude are presented as the means by which a student becomes truly learned in ethical and practical aims.