Shloka 14
Ātma-saṃyama-dharma: One-pointedness of Mind and Senses (शुक–व्यास संवादः)
एको वाप्याश्रमानेतान् यो<नुतिष्ठेद् यथाविधि । अकामद्वेषसंयुक्त: स परत्र विधीयते
eko vāpy āśramān etān yo 'nutiṣṭhed yathāvidhi | akāma-dveṣa-saṁyuktaḥ sa paratra vidhīyate ||
ဤအာရှရမ်တို့၏ ဓမ္မကို စည်းကမ်းအတိုင်း ကျင့်သုံးသူသည် တစ်ဦးတည်းပင် ဖြစ်စေကာမ၊ လိုချင်တပ်မက်မှုနှင့် မုန်းတီးမှုကင်းလျှင်၊ နောက်ဘဝ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အောင်မြင်မှု—ပရဗြဟ္မ ပရမာတ္မာ၏ တတ္တဝကို သိမြင်နိုင်သော အရည်အချင်း—ကို ရရှိရန် သတ်မှတ်ခံရ၏။
व्यास उवाच
Educational Q&A
Faithful performance of one’s āśrama-dharma, done exactly as prescribed and purified of personal likes and dislikes (desire and aversion), becomes a direct qualification for the highest spiritual result—fitness for realizing the Supreme Reality.
In the didactic discourse of the Śānti Parva, Vyāsa states a general principle: even a single practitioner who observes the disciplines of the āśramas with inner detachment (free from craving and hostility) is destined for the supreme posthumous/spiritual attainment.