Adhyāya 240: Indriya–Manas–Buddhi–Ātman — The Inner Hierarchy and Restraint (इन्द्रिय-मनस्-बुद्धि-आत्म-क्रमः)
सत्त्वसंसेवनाद धीरो निद्रामुच्छेत्तुमरहति । विद्वानोंने योगके जो काम
sattvasaṃsevanād dhīro nidrām ucchettum arhati | vidvān yoge ye kāma-krodha-lobha-bhayaṃ pañcamaṃ svapnam iti pañca doṣān āhuḥ, tān sarvathā samucchedayet | teṣu krodhaṃ śamena (manonigrahena) jayet, kāmaṃ saṅkalpatyāgena parājayet; tathā dhīraḥ sattvaguṇasaṃsevanena nidrām ucchettum arhati |
ဗျာသက မိန့်ကြားသည်— စတ္တဝကို မွေးမြူလေ့ကျင့်ခြင်းကြောင့် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသူသည် အိပ်ခြင်းကို ဖြတ်တောက်နိုင်လာသည်။ ယောဂအကြောင်း ပြောဆိုရာတွင် ပညာရှိတို့က အပြစ်ငါးပါးကို ကြေညာကြသည်— ကာမ၊ ဒေါသ၊ လောဘ၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ နှင့် ပဉ္စမအဖြစ် အိပ်ခြင်း/အိပ်မက်။ ထိုအရာတို့ကို အမြစ်မှ လုံးဝဖယ်ရှားရမည်။ ထိုအထဲတွင် ဒေါသကို ငြိမ်းချမ်းသော ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်မှုဖြင့် အနိုင်ယူရမည်၊ ကာမကို အတင်းအကျပ် ရည်ရွယ်ဆုံးဖြတ်မှုနှင့် တပ်မက်သည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းဖြင့် ချေမှုန်းရမည်။ ထိုနည်းတူ စတ္တဝကို လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် ခိုင်မာသူသည် အိပ်ခြင်းကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။
व्यास उवाच
Yoga requires uprooting five inner obstacles—desire, anger, greed, fear, and sleep/dreaming. Anger is mastered through śama (calm restraint of mind), desire through saṅkalpa-tyāga (dropping craving-driven intentions), and sleep is overcome by cultivating sattva (clarity and balance).
In the didactic discourse of Śānti Parva, Vyāsa instructs on inner discipline: he lists specific psychological faults recognized by the wise in yogic practice and prescribes concrete methods to conquer them, emphasizing sattva as the basis for vigilance and self-mastery.