Shloka 8
Śaṅkha–Likhita Upākhyāna: Daṇḍa, Confession, and the Purification of Kingship (शङ्ख-लिखितोपाख्यानम्)
“कुरुनन्दन! महाराज! पहले सर्वमेध और अश्वमेध यज्ञोंका अनुष्ठान करो। उससे परम गतिको प्राप्त करोगे ।।
Vaiśampāyana uvāca: Kurunandana! Mahārāja! pūrvaṃ sarvamedha-aśvamedha-yajñānām anuṣṭhānaṃ kuru. tataḥ paramāṃ gatiṃ prāpsyasi. bhrātṝś ca sarvān kratubhiḥ saṃyojya bahu-dakṣiṇaiḥ, samprāptaḥ kīrtim atulāṃ pāṇḍaveya bhaviṣyasi.
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်ကြားသည်– «ကူရုတို့၏ ဝမ်းမြောက်ရာသူ၊ မဟာမင်းကြီး၊ အရင်ဆုံး စರ್ವမေဓ (Sarvamedha) နှင့် အရှွမေဓ (Aśvamedha) ယဇ်ပူဇော်ပွဲများကို ဆောင်ရွက်လော့။ ထိုကြောင့် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိကို ရောက်လိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ပဏ္ဍု၏ သားတော်၊ အစ်ကိုညီအပေါင်းတို့ကို ဒက္ခိဏာ (လှူဒါန်းပေးကမ်းမှု) များစွာပါဝင်သော ယဇ်များတွင် ပါဝင်စေခြင်းဖြင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကီရ്തိကို ရယူလိမ့်မည်။»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A king should re-establish dharma after conflict through sanctioned Vedic rites and generous giving. Performing great sacrifices with abundant dakṣiṇā is presented as a means to both spiritual uplift (paramā gati) and public legitimacy (atulā kīrti), especially when the ruler involves his kin in shared religious duty.
In the Śānti Parva’s instruction-setting, Vaiśampāyana reports counsel directed to the Kuru king (Yudhiṣṭhira): he is urged to undertake the Sarvamedha and Aśvamedha and to engage all his brothers in richly endowed sacrifices, thereby securing supreme attainment and unmatched renown.