Shloka 21
Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
दिव्यमष्टशलाकं तु सौवर्ण परमर्द्धिमत् । छत्र॑ देवावृधो दत्त्वा सराष्ट्रो5भ्यपतद् दिवम्
divyam aṣṭaśalākaṃ tu sauvarṇaṃ paramarddhimat | chatraṃ devāvṛdho dattvā sarāṣṭro 'bhyapatad divam ||
ဗျာသက မိန့်ကြားသည်– မင်း ဒေဝါဝೃဓသည် ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထား၍ တန်ဖိုးအလွန်မြင့်မားသော အရိုးတံရှစ်ချောင်းပါသော တောက်ပသည့် ထီးတော်ကို လှူဒါန်းခဲ့သည်။ ထိုဒါနကြောင့် သူသည် မိမိ၏ နိုင်ငံနှင့်တကွ (အနက်အားဖြင့် မိမိ၏ အုပ်ချုပ်ရာ ပြည်သူများနှင့်အတူ) ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ရောက်လေ၏။ ဤဂါထာသည် ဒါန၏ အင်အားကို အလေးပေးသည်– တရားသဖြင့် ဆောင်ရွက်သော မင်းရဲ့ လှူဒါန်းမှုသည် သေပြီးနောက် မြင့်မြတ်သော ကံကြမ္မာကို ဖြစ်စေကာ၊ ပေးသူတစ်ဦးတည်းမက သူ၏ အကာအကွယ်အောက်ရှိသူများထံသို့ပါ အကျိုးကို ချဲ့ထွင်ပေးသည်။
व्यास उवाच
Educational Q&A
Righteous giving (dāna), especially of valuable and symbolically significant gifts, generates great merit (puṇya) leading to heavenly attainment; the king’s dharmic conduct is portrayed as benefiting not only himself but also his realm/people.
Vyāsa narrates an exemplum: King Devāvṛdha donates a magnificent golden parasol with eight ribs, and as a result he ascends to heaven ‘with his kingdom,’ indicating the expansive, protective scope of a king’s merit when he practices dharma through generosity.