Shloka 19
Gārhasthya-Śreṣṭhatā and Kṣatriya-Daṇḍadhāraṇa
Householder Primacy and the Royal Duty of Punishment
तयोरावसथावास्तां रमणीयौ पृथक् पृथक् । नित्यपुष्पफलैवक्षैरुपेती बाहुदामनु,बाहुदा नदीके तटपर उन दोनोंके अलग-अलग परम सुन्दर आश्रम थे, जो सदा फल- फूलोंसे लदे रहनेवाले वृक्षोंसे सुशोभित थे
tayor āśramāv āstāṃ ramaṇīyau pṛthak pṛthak | nityapuṣpaphalair vṛkṣair upetī bāhudām anu ||
သူတို့နှစ်ဦးတွင် သီးခြားသီးခြား အလွန်လှပသော အာရှရမ်များ ရှိကြပြီး၊ ဘာဟုဒါ မြစ်ကမ်းတစ်လျှောက်တွင် တည်ရှိကာ ပန်းနှင့် အသီးတို့ အမြဲတမ်း ထူထပ်စွာ သီးပွင့်နေသော သစ်ပင်များဖြင့် တင့်တယ်လှပနေ하였다။
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic ideal of a tranquil, disciplined life: separate hermitages sustained by nature’s abundance symbolize contentment, non-violence, and inner order—values emphasized throughout the Śānti Parva.
Vyāsa describes the setting: two individuals live in distinct, beautiful āśramas along the Bāhudā river, surrounded by trees perpetually bearing flowers and fruits, establishing a serene backdrop for the ensuing discourse.