Shloka 5
योग–सांख्यसमन्वयः, रथोपमा, व्यक्त–अव्यक्तविवेकः
Yoga–Sāṃkhya Synthesis, Chariot Allegory, and the Vyakta–Avyakta Distinction
ब्रह्मेवामितदीप्तौजा: शान्तपाप्मा महातपा: । विचचार यथाकामं त्रिषु लोकेषु नारद:
brahmevāmita-dīptaujāḥ śānta-pāpmā mahā-tapāḥ | vicacāra yathākāmaṃ triṣu lokeṣu nāradaḥ ||
ဘိဿမက ပြောသည်– «နာရဒသည် ကြီးမားသော တပဿာရှိ၍ အပြစ်အညစ်တို့ ငြိမ်းသက်ကာ သန့်စင်ပြီးသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် သုံးလောကအတွင်း မိမိအလိုအတိုင်း လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။ မတိုင်းမတာသော တောက်ပမှုနှင့် ဝိညာဉ်အာနုဘော်ဖြင့် တောက်လင်းကာ ဗြဟ္မာကဲ့သို့ပင် ထွန်းလင်းခဲ့ပြီး၊ တပဿာ၏ အာနုဘော်ကြောင့် အထက်လောကနှင့် အောက်လောကတို့ကို မြင်နိုင်ခဲ့သည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical-spiritual principle that intense tapas and inner purification (śānta-pāpmā) generate luminous spiritual power (ojas), granting freedom of movement and insight across realms—suggesting that moral purity and disciplined practice elevate perception and agency.
Bhīṣma describes Nārada as a supremely radiant, purified ascetic who roams freely through the three worlds, shining like Brahmā due to the power of his austerities.