Shloka 20
Brāhmaṇa-kṛtya, Āśrama-niyama, and Dāna-prasaṃsā
Duties of the Brāhmaṇa, āśrama discipline, and praise of giving
न मन्त्रबलवीर्येण प्रज्ञया पौरुषेण च | न शीलेन न वृत्तेन तथा नैवार्थसम्पदा । अलभ्यं लभते मर्त्यस्तत्र का परिदेवना
na mantrabalavīryeṇa prajñayā pauruṣeṇa ca | na śīlena na vṛttena tathā naivārthasampadā | alabhyaṃ labhate martyas tatra kā paridevanā ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– «အမှန်တကယ် မရနိုင်သောအရာကို မသေမရှင်လူသားသည် မန္တရား၏ အင်အားဖြင့်လည်း မရနိုင်၊ အားကောင်းမှုနှင့် စစ်ဗိုလ်သတ္တိဖြင့်လည်း မရနိုင်၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် ကိုယ်တိုင်ကြိုးပမ်းမှုဖြင့်လည်း မရနိုင်။ သီလ၊ အကျင့်ကောင်း၊ ဓလေ့ထုံးစံမှန်ကန်မှု၊ သို့မဟုတ် ဥစ္စာဓနဖြင့်လည်း မရနိုင်။ မရနိုင်သည့်အရာအတွက် ငိုကြွေးပူဆွေးရန် အကြောင်းရှိသလော»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma teaches acceptance and non-lamentation: if something is inherently unattainable, no combination of spiritual means (mantras), physical power, intelligence, moral excellence, disciplined conduct, or wealth can secure it; therefore grief over it is irrational and should be relinquished.
In the Śānti Parva’s instruction-setting, Bhīṣma continues advising on dharma and inner steadiness, offering a consolatory principle aimed at reducing sorrow: recognize the limits of human agency and cease lamenting what cannot be obtained.