Shloka 5
अर्जुनस्य युधिष्ठिरं प्रति क्षात्रधर्मोपदेशः | Arjuna’s Counsel to Yudhiṣṭhira on Kṣatra-Dharma
क्षात्रधर्मो महारौद्र: शस्त्रनित्य इति स्मृतः । वधश्च भरतश्रेष्ठ काले शस्त्रेण संयुगे
kṣātradharmo mahāraudraḥ śastranitya iti smṛtaḥ | vadhaś ca bharataśreṣṭha kāle śastreṇa saṃyuge ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်။ «ဘာရတတို့အနက် အကောင်းဆုံးသူရေ၊ က္ෂတ္တရိယ၏ ဓမ္မသည် အလွန်ကြမ်းတမ်း၍ လက်နက်နှင့် အမြဲချိတ်ဆက်နေသည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။ အချိန်ရောက်လာသော် စစ်ပွဲ၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု၌ သေခြင်းတောင် လက်နက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် လက်နက်၏ ဥပဒေဖြင့် အသက်မွေးသူတို့အတွက် ဝမ်းနည်းခြင်းသည် သင့်လျော်သော အကြောင်းမရှိ»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames kṣatriya-dharma as inherently tied to armed conflict: a warrior’s life involves weapons, and death by weapons in battle is a foreseeable, time-bound outcome. Hence, excessive grief over such deaths is presented as misplaced when viewed through the lens of that duty.
Vaiśampāyana addresses a Bharata prince/descendant, explaining the harsh nature of the warrior code. He emphasizes that battle and weapon-death are integral to the kṣatriya’s ordained role, offering a rationale meant to steady the listener’s mind against lamentation.