Shloka 3
धन-यज्ञ-दानविवेकः
Wealth, Sacrifice, and Disciplined Giving
अजाततशत्रो धर्मेण कृत्स्ना ते वसुधा जिता । तां जित्वा च वृथा राजन् न परित्यक्तुमहसि
ajātaśatro dharmeṇa kṛtsnā te vasudhā jitā | tāṃ jitvā ca vṛthā rājan na parityaktum arhasi, nareśvara ||
“အဇာတရှတ်ရု၊ သင်သည် ဓမ္မဖြင့် ဤကမ္ဘာမြေတစ်ပြင်လုံးကို အနိုင်ရခဲ့၏။ လူတို့၏ အရှင်မင်းကြီး၊ အနိုင်ရပြီးနောက် အလဟဿ အလွတ်တမ်း စွန့်ပစ်ခြင်း မသင့်တော်။ ဓမ္မဖြင့် ရရှိသော အောင်မြင်မှုနောက်၌ ထိုသို့ စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် မကိုက်ညီ။”
देवस्थान उवाच
Educational Q&A
Victory gained through dharma creates an obligation to govern responsibly; abandoning the realm out of despair or guilt is portrayed as a fruitless renunciation that neglects royal duty.
A counselor-like voice addresses Yudhiṣṭhira (Ajātaśatru), urging him not to give up sovereignty after having righteously won the earth, emphasizing that kingship must be carried as a duty rather than discarded.