Shloka 12
धन-यज्ञ-दानविवेकः
Wealth, Sacrifice, and Disciplined Giving
महादेव: सर्वयज्ञे महात्मा हुत्वा$5त्मानं देवदेवो बभूव । विश्वॉल्लोकान् व्याप्य विष्ट भ्य कीर्त्या विराजते द्युतिमान् कृत्तिवासा:
mahādevaḥ sarvayajñe mahātmā hutvā ātmānaṃ devadevo babhūva | viśvāl lokān vyāpya viṣṭabhya kīrtyā virājate dyutimān kṛttivāsāḥ |
မဟာဒေဝ—မဟာစိတ်ရှိသူ—သည် အရာအားလုံးကို အပ်နှံပူဇော်သည့် ယဇ္ဉ၌ မိမိကိုယ်တိုင်ကိုပင် ဟုတ (ပူဇော်) ခဲ့၍ နတ်တို့၏နတ် ဖြစ်လာ하였다။ ကမ္ဘာလောကအပေါင်းကို သူ၏ကီရ్తိဖြင့် လွှမ်းမိုးကာ ထိန်းသိမ်းလျက် တောက်ပသော ကೃတ္တိဝာသာ (အရေဝတ်ဆင်သူ) သည် ရောင်ခြည်ထွန်းလင်းနေသည်—အပြည့်အဝ ကိုယ်တိုင်အပ်နှံခြင်းနှင့် အမြင့်ဆုံး စွန့်လွှတ်ခြင်း၏ သီလမော်ဒယ်အဖြစ်။
देवस्थान उवाच
Educational Q&A
The verse elevates complete self-offering (ātma-samarpaṇa) as the highest form of sacrifice: by giving oneself wholly for the good of the whole, one attains supreme spiritual stature. Śiva’s radiance and world-pervading fame symbolize the ethical power of renunciation and self-transcendence.
Devsthāna describes Mahādeva as having performed the ‘all-sacrifice’ by offering his own self, thereby becoming Devadeva. He is portrayed as pervading and supporting all worlds through his glory, shining as the radiant Kṛttivāsā.