Mahabharata — Shanti Parva, Shloka 8
जपयोगयोः तुल्यफलनिर्णयः
Adhyāya 193: Adjudication of the Comparable Fruits of Japa and Yoga
भूगुरुवाच उत्तरे हिमवत्पाश्वे पुण्ये सर्वगुणान्विते । पुण्य: क्षेम्यश्न॒ काम्यश्च॒ स परो लोक उच्यते
bhṛgur uvāca uttare himavat-pārśve puṇye sarva-guṇānvitē | puṇyaḥ kṣemyaś ca kāmyaś ca sa paro loka ucyate ||
ဘೃဂုက ဆို၏—“မြောက်ဘက်တွင် ဟိမဝန္တတောင်တန်း၏ ဘေးတစ်ဖက်၌ ကုသိုလ်သန့်ရှင်း၍ အရည်အသွေးအလုံးစုံ ပြည့်စုံသော နယ်မြေတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုသန့်မြေပြင်ပေါ်၌ တည်သော အလောကကို ‘အမြင့်လောက’ ဟု ခေါ်ကြ၏—ကိုယ်တိုင်ပင် သန့်စင်၍ ကောင်းကျိုးနှင့် လုံခြုံချမ်းသာကို ပေးစွမ်းကာ မြင်လိုရောက်လိုဖွယ် ဖြစ်သည်။”
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
The verse links moral-spiritual merit (puṇya) with the idea of a ‘higher world’: a realm characterized by purity, welfare (kṣema), and desirability. It frames sacred geography as a symbolic and practical pointer toward ethical living and aspirational spiritual goals.
In a didactic dialogue within Śānti Parva, Bhṛgu describes a supremely auspicious region near the northern Himālaya and identifies it as a ‘higher world,’ emphasizing its sanctity and beneficial qualities.