Shloka 14
जपयोगयोः तुल्यफलनिर्णयः
Adhyāya 193: Adjudication of the Comparable Fruits of Japa and Yoga
इह धर्मपरा: केचित् केचिन्नैकृतिका नरा: । सुखिता दुःखिता: केचिन्निर्थना धनिनो5परे
iha dharmaparāḥ kecit kecin naikṛtikā narāḥ | sukhitā duḥkhitāḥ kecin nirdhanā dhaninō 'pare ||
ဘာရဒ္ဝါဇက ပြောသည်– ဤလူ့လောက၌ အချို့သည် ဓမ္မကို အားထားသူများဖြစ်ကြသော်လည်း အချို့သည် အပြုအမူ၌ လိမ်လည်ကောက်ကျစ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အချို့သည် ချမ်းသာပျော်ရွှင်၍ အချို့သည် ဆင်းရဲဒုက္ခခံကြရသည်။ အချို့သည် ဥစ္စာကြွယ်ဝလာသော်လည်း အခြားသူများသည် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသို့ ကျရောက်ကြ၏။
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
Human outcomes such as happiness/suffering and wealth/poverty are linked to moral orientation: devotion to dharma versus deceitful conduct. The verse frames social differences as ethically meaningful, inviting self-examination and commitment to righteous behavior.
In the Śānti Parva’s instructional setting, Bharadvāja speaks as a teacher, observing the variety of human character in the world—some righteous, some fraudulent—and pointing to the resulting diversity of life conditions.