Shloka 14
निरय-परमस्थान-वर्णनम्
Niraya and the Supreme Station: A Metaphysical Re-reading
नित्यमेव सुखं स्वर्गे सुखं दुः:खमिहो भयम् । नरके दुःखमेवाहु: सुखं तत्परमं पदम्
nityam eva sukhaṃ svarge sukhaṃ duḥkham iha u bhayam | narake duḥkham evāhuḥ sukhaṃ tat paramam padam ||
ဘာရဒ္ဝါဇက ပြောသည်– «ကောင်းကင်ဘုံ၌ အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်ခြင်းသာ ရှိ၏။ လူ့လောက၌မူ ပျော်ရွှင်ခြင်းနှင့် ဒုက္ခ နှစ်မျိုးလုံး ရှိ၏။ နရက၌တော့ ဒုက္ခသာ ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။ သို့သော် အမှန်တကယ်သော ပျော်ရွှင်ခြင်းသည် အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေ—ပရမပဒ (parama-pada) ဖြစ်သော အမြင့်မြတ်သည့် ဘြဟ္မန်တော်၌ပင် ရှိ၏»။
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
Pleasure in heaven and pain in hell are still conditioned experiences; the verse points beyond them to the highest good—true, unsurpassed happiness identified with the supreme state (parama-pada), i.e., realization of Brahman/Paramātman.
In the didactic discourse of the Śānti Parva, Bharadvāja states a graded view of realms—heaven, the human world, and hell—and then elevates the discussion by asserting that the ultimate aim is not any realm but the supreme state itself.