Shloka 4
Jāpakānāṃ Gatiḥ — The Destinies of Japa-Practitioners (Śānti Parva 12.190)
सत्यं दानमथाद्रोह आनृशंस्यं त्रपा घृणा । तपश्न दृश्यते यत्र स ब्राह्मण इति स्मृतः,जिसमें सत्य, दान, द्रोह न करनेका भाव, क्रूरताका अभाव, लज्जा, दया और तप-ये सदगुण देखे जाते हैं, वह ब्राह्मण माना गया है
satyaṃ dānam athādroha ānṛśaṃsyaṃ trapā ghṛṇā | tapaś ca dṛśyate yatra sa brāhmaṇa iti smṛtaḥ ||
ဘာရဒ္ဝါဇ မိန့်တော်မူသည်– သစ္စာတရား၊ လှူဒါန်းခြင်း၊ မထိခိုက်မနာကျင်စေခြင်း၊ ကြင်နာသနားမှု (ရက်စက်မှုကင်းခြင်း)၊ ရှက်ကြောက်သိက္ခာ၊ ကရုဏာ၊ နှင့် တပဿ (အာသီတပ) တို့ကို တွေ့မြင်ရသူကို “ဗြာဟ္မဏ” ဟု အစဉ်အလာ၌ မှတ်ယူကြသည်။
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
Brahminhood is defined by observable ethical qualities—truth, generosity, non-harm, kindness, modesty, compassion, and disciplined austerity—rather than merely by birth or external markers.
In the Śānti Parva’s dharma-discourse, Bharadvāja states a normative criterion for identifying a brāhmaṇa: the presence of specific virtues in a person’s conduct and character.