Shloka 286
Bhṛgu–Bharadvāja-saṃvāda: Vānaprastha-parivrājaka-ācāra, Abhaya-dharma, and Lokānāṃ Vibhāga (Śānti-parva 185)
एवं नवविधो ज्ञेय: पार्थिवो गन्धविस्तर: । अनुकूल
evaṁ navavidho jñeyaḥ pārthivo gandha-vistaraḥ | anukūlaḥ pratikūlaḥ madhuraḥ kaṭuḥ nihārī dūrataḥ āgacchantī tīkṣṇa-gandha-miśritaḥ snigdhaḥ rūkṣaḥ viśadaś ca—ete gandhasya nava bhedā jñātavyāḥ | evaṁ pārthiva-gandhasya vistaro vyākhyātaḥ |
ဘာရဒ္ဝါဇက ဆို၏— «ဤသို့ဖြင့် မြေဓာတ်၏ အနံ့အရသာအကျယ်အဝန်းကို ကိုးမျိုးဟူ၍ သိမှတ်ရမည်—နှစ်သက်ဖွယ်၊ မနှစ်သက်ဖွယ်၊ ချိုမြိန်သော၊ စူးရှ/ခါးသော၊ ‘နိဟာရီ’ ဟူသော အဝေးမှ လာသကဲ့သို့ ထင်ရသော အနံ့၊ ထိုးဖောက်စူးရှသော အနံ့နှင့် ရောနှောသော၊ ဆီပြန်/ချောမွေ့သော၊ ခြောက်သွေ့/ကြမ်းသော၊ နှင့် ကြည်လင်သန့်ရှင်းသော။ ဤတို့သည် သိထားသင့်သော အနံ့ကိုးပါး ဖြစ်၏။ ဤသို့ မြေဓာတ်၏ အနံ့အကျယ်ကို ရှင်းပြပြီးပြီ»။
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
The verse classifies the earth-element’s sensory quality—smell—into nine recognizable types, training discernment (viveka) about sense-data as part of a broader philosophical analysis of the elements and perception.
In a didactic discourse attributed to Bharadvāja within Śānti Parva, the speaker is enumerating and defining categories of sensory qualities; here he concludes the ninefold description of ‘earthly’ odors.