Shloka 38
जनक-राज्ञः मौण्ड्य-परिव्रज्या-विवादः
Janaka’s Renunciation Questioned; Discourse on Dāna and Detachment
एवं धर्ममनुक्रान्ता: सदा दानतपःपरा: | आनृशंस्यगुणोपेता: कामक्रोधविवर्जिता:
evaṁ dharmam anukrāntāḥ sadā dāna-tapaḥ-parāḥ | ānṛśaṁsya-guṇopetāḥ kāma-krodha-vivarjitāḥ ||
အာర్జုနက ပြောသည်– «ကျွန်ုပ်တို့သည် အမြဲတမ်း ဓမ္မလမ်းကို လိုက်နာ၍ လှူဒါန်းခြင်းနှင့် တပဿာကို အားထုတ်ကာ၊ ကရုဏာနှင့် မညှာမတာမရှိခြင်းတို့၏ ဂုဏ်သတ္တိများဖြင့် ပြည့်စုံပြီး၊ လိုချင်တပ်မက်မှုနှင့် ဒေါသတို့၏ အပြစ်များကို စွန့်လွှတ်နိုင်လျှင်—မြတ်သော လှူဒါန်းမှုနှင့် ဖြောင့်မတ်သော အကျင့်ကို အားကိုးကာ ပြည်သူတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်း၌ တက်ကြွနေပြီး၊ ဆရာများနှင့် အိုမင်းသူကြီးများကို ဆက်လက်ဝန်ဆောင်လျှင်—ကျွန်ုပ်တို့လိုလားသော လောကကို ရောက်လိမ့်မည်»။
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that steadfast adherence to dharma is expressed through concrete virtues: generosity (dāna), disciplined austerity (tapas), compassion/non-cruelty (ānṛśaṁsya), and self-mastery by abandoning desire and anger. Such a life—also marked by responsible governance and service to elders—leads to the attainment of one’s desired spiritual goal.
Arjuna speaks reflectively, outlining a program of righteous living and rulership: follow dharma consistently, cultivate compassion, restrain passions like desire and anger, uphold charitable and moral conduct, protect the people, and serve teachers and elders—affirming that these practices secure the sought-after higher realm.