Shloka 37
जनक-राज्ञः मौण्ड्य-परिव्रज्या-विवादः
Janaka’s Renunciation Questioned; Discourse on Dāna and Detachment
अजुन उवाच तत्त्वज्ञो जनको राजा लोके<स्मिन्निति गीयते । सो<प्यासीन्मोहसम्पन्नो मा मोहवशमन्वगा:
arjuna uvāca tattvajño janako rājā loke 'sminn iti gīyate | so 'py āsīn mohasampanno mā mohavaśam anvagāḥ ||
အာర్జုနက ပြောသည်– «ဤလောက၌ ဂျနကမင်းကို ‘တတ္တဝိဒ်’—အမှန်တရားကို သိသူဟု ချီးကျူးကြသည်။ သို့သော် သူတောင် တစ်ခါက မောဟကြောင့် ဖုံးလွှမ်းခံခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် မောဟ၏ အာဏာအောက်သို့ မကျရောက်ပါနှင့်»။
अजुन उवाच
Educational Q&A
Even those renowned for wisdom can be momentarily clouded by moha (delusion); therefore one should remain vigilant and not let confusion govern one’s judgment or conduct.
Arjuna cites the well-known example of King Janaka—praised as a tattvajña—to warn that delusion can arise even in the wise, and urges the listener not to be carried away by such delusion.