Shloka 32
प्रजाविसर्ग-तत्त्वनिर्णयः | Cosmogony of Elemental Emergence
Bharadvāja–Bhṛgu Dialogue
शान्तियज्ञरतो दान्तो ब्रह्मयज्ञे स्थितो मुनि: । वाड्मन:कर्मयज्ञश्च भविष्याम्युदगायने
śāntiyajñarato dānto brahmayajñe sthito muniḥ | vāṅmanaḥkarmayajñaś ca bhaviṣyāmy udagāyane ||
ဘိဿမက ပြောသည်– «ငြိမ်းချမ်းရေး၏ ယဇ်နှင့် ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်မှု၌ အားထုတ်ကာ၊ ဗြဟ္မယဇ်—ဝေဒနှင့် သာသနာကျမ်းတို့ကို လေ့လာဖတ်ရွတ်ခြင်း—၌ တည်မြဲနေပြီး မုနိ၏ စည်းကမ်းဖြင့် နေထိုင်မည်။ ထို့ပြင် ဥတ္တရာယဏ (မြောက်ဘက်သို့ သွားရာကာလ) ရောက်လာသော်၊ စကား၊ စိတ်၊ လုပ်ရပ် ဟူသော သုံးပါးယဇ်ကို ကျင့်မည်—ဂျပ်နှင့် သာသနာစာပေ လေ့လာခြင်းကို စကားယဇ်၊ သမาธိ/ဓ്യာနကို စိတ်ယဇ်၊ အဂ္နိဟိုတရနှင့် ဆရာအား ဝတ်ပြုစေဝါခြင်းတို့ကို ကာယယဇ်အဖြစ်—ကောင်းမြတ်သော မြောက်ဘက်လမ်းဖြင့် ထွက်ခွာနိုင်ရန်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that true dharma can be lived as a continuous ‘yajña’ (sacrificial offering) through disciplined speech, mind, and action—by japa and scriptural study, meditation, and righteous duties—grounded in peace (śānti) and self-control (dama).
Bhishma, lying on his bed of arrows and instructing Yudhiṣṭhira in Śānti Parva, describes his own intended spiritual regimen: he will remain devoted to peace and Brahma-yajña and, at the auspicious time of uttarāyaṇa, depart by the northern course through sustained inner and outer disciplines.